« Έρωτας, αυτός ο προβοκάτορας! | Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει . . . . »


Νυν το μηδέν και Αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας!

          

                          Ο τόπος μας είναι κλειστός,

                όλο βουνά που έχουν σκεπή

         το χαμηλό ουρανό μέρα και νύχτα.

 

           Δεν έχουμε ποτάμια, δεν έχουμε

             πηγάδια, δεν έχουμε πηγές.

                Μονάχα λίγες στέρνες,

                        άδειες κι αυτές.

      Που ηχούν και που τις προσκυνούμε.

 

            Ήχος στεκάμενος, κούφιος,

               ίδιος με τη μοναξιά μας,

               ίδιος με την αγάπη μας,

               ίδιος με τα σώματά μας.

 

               Μας φαίνεται παράξενο

               που κάποτε μπορέσαμε

                να χτίσουμε τα σπίτια,

          τα καλύβια και τις στάνες μας.

 

          Και οι γάμοι μας, τα δροσερά

            στεφάνια και τα δάχτυλα,

                γίνουνται αινίγματα

          ανεξήγητα για την ψυχή μας.

                  Πώς γεννήθηκαν,

        πώς δυναμώσανε τα παιδιά μας;

 

                  Δεν έχουμε ποτάμια,

   δεν έχουμε πηγάδια, δεν έχουμε πηγές.

              Μονάχα λίγες στέρνες,

                   άδειες κι αυτές.

     Που ηχούν και που τις προσκυνούμε.

 

           Ο τόπος μας είναι κλειστός.

          Τον κλείνουν οι δυο μαύρες

                    Συμπληγάδες.

 

              Στα λιμάνια την Κυριακή

        σαν κατεβούμε ν' ανασάνουμε,

           βλέπουμε να φωτίζουνται

        στο ηλιόγερμα σπασμένα ξύλα,

        από ταξίδια που δεν τέλειωσαν

          σώματα που δεν ξέρουν πια

                  πώς ν' αγαπήσουν.

NET G. SEFERHS_0065.jpg

               Σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη

            Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

                  Ερμηνεία: Λάκης Χαλκιάς 

             και Μέμη Σπυράτου ( Ντουέτο )

Γιάννης Μαρκόπουλος.jpg   

   http://kartson.pblogs.gr

 

NET 2bc0696e21 - ο.jpg

        Ο τόπος μας είναι κλειστός

         ( Μυθιστόρημα, Ι', Γιώργος Σεφέρης )

 

NET balafas-gahdaros - ο.jpg 

       httpUndecided/www.panoramio.com/photo/62955479

NET arismeletzis - Αντίγραφο.jpg

            «Ο καθείς και τα όπλα του» είπε

             και αυτός αλήθεια που ήμουνα

                   Ο πολλούς αιώνες πριν

         Ο ακόμη χλωρός μες στη φωτιά

               Ο άκοπος απ' τον ουρανό

                Πέρασε μέσα μου Έγινε

                      αυτός που είμαι

               Η ώρα τρεις της νύχτας

  λάλησε μακριά πάνω απ' τα παραπήγματα

                   ο πρώτος πετεινός

  Είδα για μια στιγμή τους Όρθιους Κίονες

               τη Μετόπη με Ζώα Δυνατά

   και Ανθρώπους φέρνοντας Θεογνωσία

                      Πήρε όψη ο Ήλιος 

         Ο Αρχάγγελος  ο αεί δεξιά μου

 

                   ΑΥΤΟΣ εγώ λοιπόν

         και ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

NET YPNOS MPALAFAS.jpg

    Αυτοί αλλά και όλοι οι στίχοι που ακολουθούν

      είναι του Οδυσσέα Ελύτη΄από το ¶ξιον εστί

NET _Tloupas_AE83 - Αντίγραφο.jpg

           Ο καθείς και τα όπλα του, είπα:

          Στα Στενά τα ρόδια μου θ' ανοίξω

Στα Στενά φρουρούς τους ζέφυρους θα στήσω

            τα φιλιά τα παλιά θ' απολύσω

              που η λαχτάρα μου άγιασε!

        Λύνει αέρας τα στοιχεία και βροντή

                  προσβάλλει τα βουνά.

  Μοίρα των αθώων, είσαι η δική μου η Μοίρα!

NET ALONI Αντίγραφο.jpg

                      Εζυγίσανε τη χαρά μου

                   και τη βρήκανε, λέει, μικρή

           και την πατήσανε χάμου σαν έντομο.

N ET _larissa9.jpg

             Τη χαρά μου χάμου πατήσανε

          και στην πέτρα μέσα την κλείσανε

        και στερνά την πέτρα μου αφήσανε

                τρομερή ζωγραφιά μου.

NET ALIKES _normal.jpg       

             Με πελέκι βαρύ τη χτυπούν,

      με σκαρπέλο σκληρό την τρυπούν

 με καλέμι πικρό τη χαράζουν, την πέτρα μου.

          Κι όσο τρώει την ύλη ο καιρός

              τόσο βγαίνει πιο καθαρός

           ο χρησμός απ' την όψη μου:

   ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ

      ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ Τ' ΑΓΑΛΜΑΤΑ!

NET - Αντίγραφο.jpg

      Ο ποιητής των νεφών και των κυμάτων

                    κοιμάται μέσα μου!

NET 203131 - ο.jpg

                  Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι»

            αμέτρητες φορές οι εχθροί μου

             το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.

NET 32 Αντίγραφο.jpg 

                 Έφτασαν ντυμένοι «φίλοι»

            αμέτρητες φορές οι εχθροί μου

       τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας.

        Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε

             παρά μόνο σίδερο και φωτιά.

        Στ' ανοιχτά που καρτέραγαν δάχτυλα

          μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.

          Μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.

NET thumb-large - ο.jpg

Δεν μπορώ η αγχόνη τα δέντρα μου εξουθένωσε

                  και τα μάτια μαυρίζουν.

                            Δεν αντέχω

και τα σταυροδρόμια που ήξερα έγιναν αδιέξοδα.

        Σελδζούκοι ροπαλοφόροι καραδοκούν.

        Χαγάνοι ορνεοκέφαλοι βυσσοδομούν.

  Σκυλοκοίτες και νεκρόσιτοι κι ερεβομανείς

                 κοπροκρατούν το μέλλον.

    Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί

           όπου και να θολώνει ο νους σας

            μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό

 και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

NET Παζάρι .jpg

                Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα

       θ' αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου

       με το λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη.

NET mpalafas2.jpg

             ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το φως και η πρώτη

    χαραγμένη στην πέτρα ευχή του ανθρώπου

        η αλκή μες στο ζώο που οδηγεί τον ήλιο

     το φυτό που κελάηδησε και βγήκε η μέρα.

NET METEORA _normal.jpg

            ΝΥΝ και ΑΙΕΝ και ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ.

Αιέν αιέν και νυν και νυν τα πουλιά κελαηδούν

                    ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το τίμημα.

 

NET Mπαλαφας κωστας.jpg

             Οι φωτογραφίες που χρησιμοποίησα

          είναι των μεγάλων μας φωτογράφων

             

              ΣΠΥΡΟΥ ΜΕΛΕΤΖΗ

              ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΛΑΦΑ

     NELLY'S (ΕΛΛΗ ΣΕΡΑΙΔΑΡΗ)

       ΒΟΥΛΑΣ  ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

                ΤΑΚΗ ΤΛΟΥΠΑ

NET mpalafas4.jpg

           ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το μακρινό τραγούδι

         ο μυχός της Ελένης με το κυματάκι

τα φραγκόσυκα φέγγοντας μες στη μασχάλη

   ερειπιώνες του μέλλοντος και της αράχνης.

NET SISYTIO.jpg

         Το ενδόμυχο φως που ασπρογαλιάζει

          κατ' εικόνα και ομοίωση του απείρου

        τα χωρίς εκμαγείο βουνά που βγάζουν

           απαράλλαχτες όψεις του αιωνίου.

NET SXOLEIOMPL4.jpg

         ΤΑ ΒΟΥΝΑ με την οίηση των ερειπίων

         τα βουνά τα βαρύθυμα τα μαστοφόρα

        τα βουνά τα σαν ύφαλα μιας οπτασίας

     τα κλεισμένα ολούθε και τα σαραντάπορα.

NET μπαλαφας2.jpg

        Τα γεμάτα ψιλόβροχο σαν μοναστήρια

          τα χωμένα στο πούσι των προβάτων

         τα ήρεμα πηγαίνοντας καθώς βουκόλοι

  με το μαύρο ζιμπούνι και με το πανωμάντιλο.

NET MANES .jpg

           ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το πέρασμα του λύχνου

     το γεμάτο χαλάσματα και μαύρους ίσκιους

        η σελίδα που γράφτηκε κάτω απ' το χώμα

       το τραγούδι που είπε η Λυγερή στον ¶δη.

NET meletzis-016 - Αντίγραφο.jpg

  Την σημερινή μου εγγραφή την αφιερώνω

             στον Θεόδωρο Αγγελόπουλο

               και ειλικρινά του εύχομαι

                            καλό ταξίδι.

 http://ekorinthos.gr/article/6063/eilikrina-tha-mas-leipseis-kalo-soy-taxidi

NET AKROPOLH.jpg

                   Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος

                           ήταν ένας ποιητής

             της κινηματογραφικής εικόνας.

             http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=cHSoNDlTDAs

NET ARXAIA ELLADA 6697658.jpg

Νυν των λαών το αμάλγαμα και ο μαύρος Αριθμός

Αιέν της Δίκης το άγαλμα και ο μέγας Οφθαλμός

              Νυν η ταπείνωση των Θεών

             Νυν η σποδός του ¶νθρωπου

                    Νυν Νυν το μηδέν

 

         και Αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας!

NET KARTSONAKIS 229268_4129.jpg

    Τα όνειρά τους πάντα έσπερναν,

           οι ποιητές, στον κόσμο

            πασπαλισμένα αίματα,

             ελπίδες μα και ψέμα.

 

            Με λέξεις μόνο έχτιζαν,

         τον κόσμο τους και ζούσαν

         στοές τριγύρω σκάβοντας,

         τούνελ για να ξεφύγουν.

 

                    Ισορροπούν οι ποιητές,

             ακροβατούν στο τώρα,

            βυθίζονται μες τη στιγμή

         και πέφτουνε στο μέλλον . . . . .

                 Καρτσωνάκης Πάν

                                                    2009

POLIS net.jpg

 

dinosfl

Tους χρειαζόμαστε τους ποιητές της εικόνας και τους φωτογράφους της ποίησης Τάκη.
Καλό ξημέρωμα

boulaki

Η ανάρτηση ξεπερνά την τελειότητα!Καλό ξημέρωμα αγαπητέ μου ΠανSmileSmile

thimiost

Mια μεγάλη ανάρτση για εναν τεράστιο παγκόσμιο Ελληνα

anouli

Kαλό του ταξίδι...Έφυγε ξαφνικά και..........χωρίς λόγο!!!!
Ωραία εγγραφή!!!!!
Καλημέρα Τάκη!

melodytravel

Aδικος θάνατος...
Καλημέρα Τάκη κάθε ανάρτηση σου ένα ποίημα!!!SmileSmile

giota08

Μοναδική κι αυτή η ανάρτησή σου Παν...! Οι φωτογραφίες με ανέβασαν στα πατρικά μου εδάφη, εκεί ψηλα στ΄¶γραφα, στις ρίζες μου δηλαδή και είναι πρόσφορο ζωής! Πολύ όμορφο το τραγούδι, άλλοι ήχοι, ως ύμνοι!
Καλημέρα σου.....Smile

stavrosx1

... δύσκολα βάζεις φίλε Τάκη ...

... τί να διαπιστώσεις, τί;

... η φωτογραφία έχει λαλιά καλύτερη;

... ή ο στίχος είναι μια καθαρή εικόνα;

... όταν ο δημιουργός έχει κέφια - κι εσύ φίλε μου είσαι δημιουργός - όλα είναι τόσο απλά, τόσο υπέροχα ...

... άλλη μια φορά: Καταπληκτική δουλειά έκανες Τάκη ...

... έρρωσο ...

termitis

Καλημέρα Pan..καλό του ταξίδι..περιγράφεις την καλή Ελλάδα με πολύ όμορφο τρόπο..και κάποιοι ασχημονούν πάνω στο σώμα της σήμερα..

citizenofdidymoteicho

Καλό του ταξίδι... Τα θερμά μου συγχαρητήρια, Τάκη, για την καταπληκτική ανάρτησή σου! Καλό σου βράδυ!!!

nefeli44

Διάβασμα,και οι εικόνες ξεπέρασαν κάθε φαντασία. Θαυμάσια ανάρτηση, μαγική.!!
Καλό ταξίδι, στον άδικα χαμένο δημιουργό μεγάλων επιτυχιών....
Σ΄ευχαριστώ.!

Το σχόλιο σας

Έχετε λογαριασμό στο Pathfinder;

Δέν επιτρέπεται η χρήση HTML tags για τα σχόλια αυτού του blog