Η Διεύθυνσή μου!
Διεύθυνσή μου
Ένα σπιρτόξυλο για πέννα
αίμα στο πάτωμα χυμένο για μελάνι
το ξεχασμένο περιτύλιγμα της γάζας για χαρτί
Μα τι να γράψω;
Τη Διεύθυνσή μου μονάχα ίσως προφτάσω
Παράξενο και πήζει το μελάνι
Μέσ' από φυλακή σας γράφω
στην Ελλάδα.
(Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου,
5 Ιουνίου 1971 - Μετά ξυλοδαρμό)
Vi scrivo da un carcere in Grecia 1974
Υπόσχεση
Τα δάκρυα που στα μάτια μας
θα δείτε ν' αναβρύζουν
ποτέ μην τα πιστέψετε
απελπισιάς σημάδια.
Υπόσχεση είναι μοναχά
γι' Αγώνα υπόσχεση
Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου,
Φεβρουάριος 1972
Vi scrivo da un carcere in Grecia, 1974
Η ΜΠΟΓΙΑ
Ζωντάνεψα τους τοίχους
φωνή τους έδωσα
πιο φιλική να γίνουν συντροφιά
Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν
να μάθουνε που βρήκα τή μπογιά
Οι τοίχοι του κελιού
το μυστικό το κράτησαν
κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού
Όμως μπογιά δε βρήκαν
Γιατί στιγμή δέ σκέφτηκαν
στις φλέβες μου να ψάξουν.
Αλέκος Παναγούλης
στην απομόνωση των φυλακών Μπογιατίου
μετά από μια απόπειρα απόδρασης
πού έκανε στις 2 Ιουνίου 1971.
Δεν είχε ούτε μολύβι ούτε χαρτί
και το έγραψε με το αίμα του
πάνω σ΄ ένα πακέτο τσιγάρα.
Ο Αλέξανδρος Παναγούλης
(2 Ιουλίου 1939 - 1 Μαΐου 1976)
υπήρξε πολιτικός και ποιητής.
Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά
της Δικτατορίας της Χούντας
των Συνταγματαρχών (1967-1974).
Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα
για την ηρωική του πράξη, την απόπειρα
δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου
στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και
για την αντοχή του στα βασανιστήρια
που ακολούθησαν.
Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής
με την Ένωση Κέντρου.
Για το έργο του ο Α. Παναγούλης
βραβεύτηκε με το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας
Βιαρέτζιο (Premio Viareggio Internazionnale)
τη χρονιά που ακολούθησε.
Μετά την απελευθέρωση του ο Α. Παναγούλης
εξέδωσε στο Μιλάνο την δεύτερή του ποιητική
συλλογή στα Ιταλικά
Vi scrivo da un carcere in Grecia
(Μέσα από Φυλακή σας γράφω στην Ελλάδα)
με εισαγωγικό σημείωμα
από τον Πιέρ Πάολο Παζολίνι.





καλημέρα Pan....νομίζω ότι τα ειπες, περιέγραψες, φώναξες όλα..εγγραφή με πολλαπλούς αποδέκτες...
θάνος
Από ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΣΧΟΣ | Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009 5:53 πμ
Καλημέρα Παν. Χάθηκες!
Από Νίκος Ταξιδιώτης | Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009 8:12 πμ
Kαλημέρα Pan,συγκινητικό το αφιέρωμα στον Γενναίο Ανθρωπο!Η γαλανόλευκη τον τιμά και δοξάζεται!
Από Ηπιόνη | Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009 11:22 πμ
θυμάμαι;
θυμάσαι;
θυμάται;
θυμόμαστε;
θυμάστε;
θυμούνται;
Από Maria Giakoumaki | Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009 12:53 πμ
Με πάρα πολλούς αποδέκτες Θάνο μου αλλά φαίνεται πως οι περισσότεροι έλειπαν

Από Pan kARTson | Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 7:26 μμ
Ξέρεις, όπως παλιά που ερχόταν πίσω, η επιστολή που είχες στείλει, γράφοντας πάνω της φαρδιά - πλατιά: ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ

Από Pan kARTson | Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 7:28 μμ
Πάντα εδώ είμαι Νίκο
.
Από Pan kARTson | Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 7:31 μμ
Πάρα πολύ σωστά Ηπιόνη μου!
Από Pan kARTson | Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 7:35 μμ
Ρητορικές οι ερωτήσεις σου Μαρία και φυσικά και όπως έγραψε και μία φίλη, παλαιότερα εδώ: Οι ρητορικές ερωτήσεις παίρνουν πάντοτε ρητορικές απαντήσεις

Από Pan kARTson | Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009 7:38 μμ
Τάκη υπέροχα αφιερώματα Συγχαρητήρια. κχκ
Από ανώνυμος | Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009 7:39 μμ
Ευχαριστώ, Κοσμά, για το σχόλιο
Από Pan kARTson | Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2010 9:30 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας