« Hey hey hey, that's what i say. | Mην περνάς τη χαρακιά. »


Μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ.


Το μεσημέρι χτυπάνε στο γραφείο
μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ

είμαι θρεφτάρι μ' έχουν κλείσει στο σφαγείο
σήμερα εσύ αύριο εγώ

Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ

πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Που πάει να πει σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή

βαστάω γερά, κρατάω καλά

Μες στις καρδιές μας αρχινάει το πανηγύρι
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ

πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Που πάει να πει σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή
βαστάω γερά, κρατάω καλά

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό.



Το σφαγείο

Ερμηνεύει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

σύνθεση -  στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
από "Τα τραγούδια τού Αντρέα [Λεντάκη]"

Σύνθεση: Βραχάτι 1968

stefan_0019net.jpg

http://www.panoramio.com/user/1638807


Xeri_0017net.jpg

Σήμερα, πίνουμε κρασάκι κόκκινο

 κοιτάμε 

ο ένας τον άλλον στα μάτια

κι αναρωτιόμαστε:

-  πως φτάσαμε έως εδώ;

 

 

33νετΓΕΡΟΙ0028.jpg

Αφιερωμένη, αυτή η εγγραφή, 

στον Αντρέα Λεντάκη

που, όπως  έλεγαν και οι Έλληνες, 

ον οι θεοί φιλούσι, θνήσκει νέος.

Στον Αντρέα λοιπόν,

 σήμερα 17 του Νοέμβρη,

αφιερώνω την εγγραφή μου

με το τραγούδι που έγραψε

ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης,

Μίκης Θεοδωράκης,

εκείνα τα πέτρινα χρόνια

με αφορμή τα βασανιστήρια.

Μία ευχή, μόνο :

Αυτά τα δύσκολα χρόνια, 

που έρχονται,

να μην μας οδηγήσουν 

σε πέτρινους χρόνους, πάλι.


Φιλικά Πάν Καρτσωνάκης.






mina55

Καλησπερααα Πανουλη μου!!!Υπεροχη εγγραφη!

kartson

Ευχαριστώ Μίνα μου.
Καλό ξημέρωμα να έχουμεSmile

mina55

Καλο ξημερωμα να εχουμε..φτασαμε ως εδω με δικα μας εργα..!δυστυχως..Να εισαι καλα !

flogameliki

Kαλό βράδυ Παναγιώτη μου...
ωραίες φώτο....όπως πάντα άλλωστε

boulaki

Kαλο βραδυ Παν.Εξαιρετικο κειμενο-αφιερωμα στη σημερινη μερα και στον καθε ηρωα που θυσιαστηκε.ΦιλιαSmileSmile

stasa49

πως φτάσαμε έως εδώ;
καληνύχτα Παναγιώτη !!!!!

stavrosx1

... "έφερες" τον Αντρέα Λεντάκη και με έκανες να ...
... σκεφτώ ότι ...
... καμιά φορά και η "απώλεια μνήμης" λειτουργεί σαν το τέλειο αναλγητικό ...
... και πολλές φορές το χρειαζόμαστε ...
... ειδικά όταν "γυρνάνε" τα δύσκολα χρόνια της βιολογικής νιότης μας ...
... έρρωσο ...

kartson

Ευχαριστώ Μαρία μου με τη Φλόγα, στη καρδιά και στην ψυχή για κάτι καλύτερο στη ζωήSmile Καλό βράδυ να έχουμε όλοι μας. Τώρα, έρχομαι στην ιστοσελίδα σου να δω τι νέο έχεις κάνει εγγραφήSmile

kartson

Από τη δική μας αβελτερία Μίνα μου.
Τώρα βέβαια δεν θα την έλεγες κι έτσι, μάλλον σεμνότητα την λέγαμε τότεSmile
Σίγουρα όμως ήταν
αβελτερία καραμπινάτη ή μήπως ήταν εκείνο που έλεγαν από παλιά:
Διαίρει και Βασίλευε ή Προέδρευε, δεν έχει σημασία.

kartson

Καλό μας βράδυ Μαρία μου.
Για τον Αντρέα Λεντάκη, εξαιρετικά και για όλους τους ανθρώπους που ήθελαν να είναι, πολύ απλά, άνθρωποι!

kartson

Αναστασία μου, φτάσαμε προ των πυλώνSad
Δεν επιθυμώ να γίνω μάντης κακών αλλά . . . .

kartson

και η "απώλεια μνήμης" λειτουργεί σαν το τέλειο αναλγητικό ...
... και πολλές φορές το χρειαζόμαστε ...
Σταύρο μου, έχεις δίκιο.
Είναι όπως και τα όνειρα.
Κάνε, αν έχεις 2 λεπτά χρόνο, και διάβασε αυτό:http://petra.pblogs.gr/2007/11/ta-pio-polla-oneira-einai-ena-eidos-narkwtikoy.html

Το σχόλιο σας

Έχετε λογαριασμό στο Pathfinder;

Δέν επιτρέπεται η χρήση HTML tags για τα σχόλια αυτού του blog