kARTson

Το μεσημέρι χτυπάνε στο γραφείο
μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ

είμαι θρεφτάρι μ' έχουν κλείσει στο σφαγείο
σήμερα εσύ αύριο εγώ

Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ

πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Που πάει να πει σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή

βαστάω γερά, κρατάω καλά

Μες στις καρδιές μας αρχινάει το πανηγύρι
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ

πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Που πάει να πει σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή
βαστάω γερά, κρατάω καλά

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό.

Το σφαγείο

Ερμηνεύει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

σύνθεση -  στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
από "Τα τραγούδια τού Αντρέα [Λεντάκη]"

Σύνθεση: Βραχάτι 1968

http://www.panoramio.com/user/1638807

Σήμερα, πίνουμε κρασάκι κόκκινο

 κοιτάμε 

ο ένας τον άλλον στα μάτια

κι αναρωτιόμαστε:

-  πως φτάσαμε έως εδώ;

Αφιερωμένη, αυτή η εγγραφή, 

στον Αντρέα Λεντάκη

που, όπως  έλεγαν και οι Έλληνες, 

ον οι θεοί φιλούσι, θνήσκει νέος.

Στον Αντρέα λοιπόν,

 σήμερα 17 του Νοέμβρη,

αφιερώνω την εγγραφή μου

με το τραγούδι που έγραψε

ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης,

Μίκης Θεοδωράκης,

εκείνα τα πέτρινα χρόνια

με αφορμή τα βασανιστήρια.

Μία ευχή, μόνο :

Αυτά τα δύσκολα χρόνια, 

που έρχονται,

να μην μας οδηγήσουν 

σε πέτρινους χρόνους, πάλι.

Φιλικά Πάν Καρτσωνάκης.

Από kartson στις Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008 @ Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008 10:07 μμ | Permalink
Tags: χούντα , φωτογραφίες , εξεγερση , πορεια , Εικόνες , μνήμη