Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Ένα ποίημα αφιερωμένο στον Φλάβιο Κλαύδιο Ιουλιανό.

flavius-claudius-julius.jpg

Πρώτη φορά ως έφηβος εκεί στα δεκαέξι

για κάποιον αυτοκράτορα άκουσα να μας λένε

πως Παραβάτης ήτανε κι ακόμη Αποστάτης

που δεν σεβάστηκε αυτούς που τελικά νικήσαν.


Ποτέ δεν κατανόησα προς τι το τόσο μένος

αφού δεν ήταν χριστιανός ώστε ν' αποστατήσει

ούτε παρέβη τις αρχές σαν έφηβος που είχε

και πόσο τον φοβόντουσαν που και νεκρό τον βρίζουν.


Είπαν πως κάποιος άγιος Μερκούριος κρατούσε

την λόγχη που πισώπλατα τότε δολοφονούσε.

                                Πάν Καρτσωνάκης

Julian.jpg

Ο Ιουλιανός (Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός, 

Λατ. Flavius Claudius Julianus,

 331 ή 332 26 Ιουνίου 363), γνωστός

 ως Ιουλιανός ο Παραβάτης

 ή Ιουλιανός ο Αποστάτης, αλλά και Ιουλιανός ο Μέγας, 

ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας κατά την πρωτοβυζαντινή 

περίοδο και αξιοσημείωτος φιλόσοφος και συγγραφέας 

στην ελληνική γλώσσα.

 Συμβασίλευσε, ως Καίσαρας, με τον Κωνστάντιο Β' 

από το 355 ως το 360 και μόνος του, ως Αύγουστος, 

από το 361 ως το 363.

Ο Ιουλιανός ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας 

της Κωνσταντίνειας δυναστείας και ο μοναδικός

 παγανιστής μετά τον Μέγα Κωνσταντίνο.


Ο Ιουλιανός ήταν πολύ επηρεασμένος 

από την κλασική παιδεία, και τον ενοχλούσε

 η ραγδαία εξάπλωση του Χριστιανισμού, 

τον οποίο θεωρούσε ασύμβατο

 με την ελληνική φιλοσοφία και εν γένει

 τον ελληνικό πολιτισμό 

("Ημίν ανήκουσιν η ευγλωττία και αι τέχναι της Ελλάδος 

και η των Θεών αυτής λατρεία, υμέτερος δε κλήρος 

εστί η αμάθεια και η αγροικία και ουδέν πλέον. 

Αύτη εστίν η σοφία υμών"). 

Από θρησκευτικής άποψης, επιθυμούσε

 την επιστροφή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

 στην Εθνική θρησκεία 

(την οποία οι Χριστιανοί θεωρούσαν ειδωλολατρία, 

γι αυτό και προσέδωσαν στον Ιουλιανό επίθετα ό

πως «Παραβάτης», «Ειδωλιανός», «Αδωναίος», 

«Καυσίταυρος», «Αποστάτης» και «Πισαίος»). 

Σύμφωνα με τον Βικτόρ Κουζέν (Cousin), 

ολόκληρος ο κόσμος της αρχαίας 

ελληνικής φιλοσοφίας τερματίσθηκε

ουσιαστικά με τον θάνατο του Ιουλιανού.

Screenshot_5 (1).jpg
Η πολιτική που ακολούθησε ο Ιουλιανός σήμερα
χαρακτηρίζεται ως μια προσπάθεια αναβίωσης 
της Εθνικής θρησκείας και εξουδετέρωσης της επιρροής
που ασκούσε ο Χριστιανισμός στα κοινωνικά στρώματα
της Αυτοκρατορίας.
Ο Αμμιανός, ο οποίος παρουσιάζει με αρκετές λεπτομέρειες
τις βλέψεις του Ιουλιανού, αναφέρει πως τα σχέδια 
του Ιουλιανού δεν περιορίσθηκαν σε μια απλή νομοθετική 
ανανέωση των προνομίων της Εθνικής θρησκείας,
αλλά στόχευαν σε μια βαθύτερη εσωτερική μεταρρύθμισή της. 
Η προσπάθεια αυτή της αναδιοργάνωσης έγινε στα πρότυπα
 της χριστιανικής οργάνωσης και λειτουργίας της Εκκλησίας, 
παράλληλα διενεργώντας και μια προσπάθεια εξοβελισμού 
της χριστιανικής πίστεως τόσο με έμμεσους,
 όσο και άμεσους τρόπους. 
Η επίσημη αποκατάσταση της Εθνικής θρησκείας
συντελέστηκε το 362 και εκφράστηκε με μια σειρά από μέτρα.
Ο Ιουλιανός υπήρξε βαθύτατα μορφωμένος άνθρωπος. 
Επηρεασμένος από την ελληνική κλασική παιδεία, 
ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του Έλληνα 
και δεν δίσταζε να να δηλώνει «Έλλην ειμί». 
Σε επιστολή του προς τον φιλόσοφο Θεμίσιο θα αναφέρει 
χαρακτηριστικά: «Φεύγοντας για την Ελλάδα, 
τότε που όλοι νόμιζαν πως με στέλναν εξορία, 
τάχα δε δόξασα την τύχη μου σαν να γιόρταζα 
τη μεγαλύτερη γιορτή, λέγοντας
πως εκείνη η αλλαγή ήταν για μένα ό,τι καλύτερο
 και πως είχα ανταλλάξει, 
όπως λένε, "Χαλκό με χρυσάφι και εννιά βόδια με εκατό"; 
Τέτοια αγαλλίαση ένιωθα που μού λαχε να πάω 
στην Ελλάδα αντί να μείνω σπίτι μου κι ας μην είχα εκεί 
ούτε χωράφι ούτε κήπο ούτε ένα σπιτάκι δικό μου». 
Σε κάποια άλλη του επιστολή 
(«Εγκώμιον στην αυτοκράτειρα Ευσεβία»),
 δεν μπορεί να κρύψει την αγάπη του για την Ελλάδαι:
 «Μα τι μ' έχει πιάσει;
 Και τι είδους ομιλία είχα σκοπό να ολοκληρώσω 
αν όχι τον έπαινο της αγαπημένης μου Ελλάδας, 
που δεν μπορώ να τη φέρω στο νου χωρίς
 να μένω έκθαμβος με κάθε τι δικό της;».
Τον Ιουλιανό τον ενοχλούσε το φαινόμενο του Χριστιανισμού 
που ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση 
με την ελληνική του παιδεία και μόρφωση,
 καθώς και με τον Ελληνικό Πολιτισμό που λάτρευε. 
Προσπάθησε να βάλει φρένο στην ασυδοσία των κληρικών
 και τον πλουτισμό της Εκκλησίας, 
χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε διώξεις 
εναντίον τους («Εγώ, μα τους θεούς, δε θέλω 
ούτε να σκοτώνονται οι χριστιανοί
 ούτε να δέρνονται άδικα ούτε άλλο κακό να παθαίνουν» 
[«Ιδιόχειρη επιστολή προς τον Ατάρβιο»]). 
Απεναντίας προσπάθησε να κρατήσει μια ισορροπία. 
Εκδίδει διατάγματα περί ανεξιθρησκείας, 
προσπαθώντας ταυτόχρονα να αναβιώσει 
την ελληνική (και ρωμαϊκή) θρησκεία.
«Ο πολύς λαός όμως, χριστιανοί και εθνικοί, 
δεν μπόρεσε να πιστέψει ότι ο ημίθεος 
υπέκυψε κάτω από το πλήγμα απλού θνητού: 
ως «υπό δαίμονος βληθείς» εντυπώθηκε ο Ιουλιανός
 στη λαϊκή φαντασία, η οποία σε Ανατολή και Δύση,
 σε όλη τη διάρκεια του μεσαίωνα, αναπαράστησε
 εκατοντάδες φορές τη στιγμή 
του χαμού του Ιουλιανού, που πάντα έβρισκε
 τον θάνατο στη πάλη του 
με κάποιο υπερφυσικό στοιχείο.» 
Τόμος Ζ΄, σελίδα 66, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, 
Εκδοτική Αθηνών.   
Η χριστιανική εκδοχή του θανάτου
 του Ιουλιανού στα όρια του μύθου,
 πέρασε και στην αγιογραφία. 
Στην παρακάτω εικόνα απεικονίζεται ο άγιος Μερκούριος
 να διαδορατίζει τον «αποστάτη». 
Τοιχογραφία που βρίσκεται στη βορινή πλευρά 
του διακονικού της εκκλησίας του Ευαγγελισμού 
στο Κρεμλίνο (1547 - 1551):
ioylianos 2 (1).jpg
Κατά την παραμονή του στην Αντιόχεια εξεστράτευσε 
εναντίον των Περσών, 
που με τον αρχηγό τους Σαπώρη Β'
 παρενοχλούσαν με τις επιδρομές 
τα ανατολικά σύνορα 
της αυτοκρατορίας. 
Ο Ιουλιανός νίκησε σε όλες τις μάχες 
του αντιπάλους του κι έφθασε μέχρι την πρωτεύουσα
 των Περσών Κτησιφώντα, την οποία πολιόρκησε. 
Στις 26 Ιουνίου 363 πληγώθηκε από δόρυ στο συκώτι 
κατά τη διάρκεια αψιμαχιών με διασκορπισμένες 
περσικές δυνάμεις. 
Τις τελευταίες ώρες της ζωής του
 τις πέρασε στη σκηνή του, συζητώντας 
με τους φιλοσόφους Πρίσκο και Μάξιμο 
για την αθανασία της ψυχής. 
Ο Ιουλιανός ξεψύχησε με τη φράση 
«Νενίκηκάς με, Ναζωραίε», αναγνωρίζοντας 
το μάταιο της προσπάθειάς του 
για την αναβίωση της αρχαίας θρησκείας.
 Πάντως, η φράση του αυτή
 αμφισβητείται ιστορικά.
Ποιο χέρι έριξε το μοιραίο δόρυ; 
Οι απόψεις διίστανται.
 «Οικείος στρατιώτης» γράφει ο χριστιανός 
ιστορικός Σωκράτης, «Άγνωστον Πόθεν» διαπιστώνει 
ο αυτόπτης μάρτυρας Αμμιανός, ενώ ο Λιβάνιος 
είναι κατηγορηματικός:
 «εν τοις ημετέροις ήν ο φονεύς», εννοώντας ότι 
αυτός που τον σκότωσε ήταν χριστιανός.
Με το θάνατο του Ιουλιανού έσβησε και το όραμά του
 για την αναβίωση της Εθνικής θρησκείας. 
Ακόμη και οι εχθροί του αναγνώρισαν, όμως, 
ότι υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους
 αυτοκράτορες του Βυζαντίου.
Υπήρξε πολεμιστής αυτοκράτωρ, φιλόσοφος
 και είχε λατρεία και σεβασμό στην Ελληνική παιδεία.


Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Υπάρχουν παιχνίδια που επιτρέπονται και κάποια όχι!

stoxos-se-ksilini-thiki.jpg

Αυτό το παιχνίδι επιτρέπεται να το έχετε

 στον τοίχο του δωματίου σας..........

lazopoulos_1.jpg

Αυτή τη φωτογραφία επιτρέπεται 

να την έχετε στον τοίχο του δωματίου σας....

stoxos-se-LAZOPOYLO (1).jpg

Αυτό όμως δεν επιτρέπεται!

Τέρμα με την στοχοποίηση του ανθρώπου.

Έλεος, δεν αξίζει και ούτε επιτρέπεται.

Εγώ τον λυπάμαι....που κάποιοι τον έχουν

στοχοποιήσει για χίλια ΕΥΡΩ.


Η ανάρτηση έχει σατιρικό και μόνο σκοπό 

και δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια

αλλά είναι αποτέλεσμα ψηφιακής επεξεργασίας.

Υ.Γ: Ας μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα 

γεννήθηκε η σάτιρα όπως γράφει

 και ο κύριος Λαζόπουλος.

Ο Αριστοφάνης που έλεγε;



Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

Αργοπεθαίνει την ακούς σα χώρα η Ελλάδα......

11693878_717668975004691_670364848380834372_n (1).jpg

Αργοπεθαίνει την ακούς σα χώρα η Ελλάδα

και μετανάστες φεύγουνε οι νέοι της και πάλι.

Μου λες και πιο παλιά το ίδιο πως γινόταν

μα ήταν τότε Πόλεμος κι ερείπια η χώρα.


Τώρα που ξαναγίνεται  αιτίες είναι άλλες.

Κάποιοι το σκάφος πέταξαν, της χώρας μας, στα βράχια

ίσως με λάθος χειρισμούς αλλά και απληστία

κι άνοιξαν μια κερκόπορτα να μπάσουνε τα δώρα.


Νομίζαμε πως Δούρειος, στην Τροία ήταν μόνο

και μπάσαμε σα Δαναοί στη χώρα μας τους Τρώες.  

                                    Καρτσωνάκης Πάν 

metanastes-3.jpg

Κάτω από τις δύσκολες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες 

της μεταπολεμικής Ελλάδας στο διάστημα 

των δεκαετιών 1950-1960, η παλιά "πληγή" 

της μετανάστευσης ξανάνοιξε

 και απέκτησε εκρηκτικές διαστάσεις. 

metanastes-germany.jpg

Σύντομα, η "έξοδος" του πιο νέου και δυναμικού μέρους 

του ελληνικού πληθυσμού εξελίχθηκε στο κατ' εξοχήν

 ειδοποιό στοιχείο της εποχής: είτε ως πολυπόθητη λύση

 στα μεταπολεμικά αδιέξοδα ή ως αβάστακτη 

πραγματικότητα της "ξενιτιάς", 

η μετανάστευση εμφανίζεται να κυριαρχεί 

στα λογοτεχνικά έργα της εποχής,

 αλλά κυρίως στα λαϊκά τραγούδια και στον κινηματογράφο

 της πρώτης και δεύτερης μεταπολεμικής δεκαετίας.


Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Επίκληση στον Αριστοφάνη κύριε Λαζόπουλε;

Screenshot_6.jpg

Αποποιούμαι ... (Λάκης Λαζόπουλος)

Χιλιάδες νέα παιδιά εγκαταλείπουν τη χώρα 

και τρέχουν να σωθούν στο εξωτερικό. 

Χιλιάδες νέα παιδιά που συνεχίζουν να διαβάζουν

 δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί το κάνουν.


Χιλιάδες νέα παιδιά που ξενιτεύονται σκέφτονται 

κάθε μέρα με δάκρυα στα μάτια, τη χώρα αυτή. 

Τη χώρα τους ...

Και ψάχνουν να βρουν την αιτία που ξεριζώθηκαν.

Χιλιάδες νέα παιδιά δουλεύουν πρωί, μεσημέρι, βράδυ 

και το μεγαλύτερο τους όνειρο είναι

 να αποκτήσουν ένα κινητό.

 Χιλιάδες νέα παιδιά ζούνε κάνοντας scroll 

όλη μέρα στο facebook αποφεύγοντας

 να δούνε τον αληθινό κόσμο. 

Έχουν μόνο μάτια για το κινητό τους. 

Σε μια χώρα που δεν υπάρχει μέλλον κοιτάς

 απεγνωσμένα το κινητό σου ώρες. 

Χιλιάδες νέα παιδιά είναι σωριασμένα

 στις καφετέριες μη ξέροντας

 από που πρέπει να πιάσουν τη ζωή τους. 

Δεν ξέρουν τι να κάνουν όλη αυτή την ενέργεια

που έχουν μέσα τους. 

Χιλιάδες νέα παιδιά έχουν βαρεθεί να ακούνε

 τον κάθε ****** που έρχεται

 να τους σώσει κάθε φορά.


Ο κάθε ξιπασμένος αστός, ο κάθε μιζαδόρος

 αυτής της χώρας, ο κάθε τελευταίος

 γραβατάκιας έχει να προσφέρει 

και ένα καινούργιο μείγμα πολιτικής. 

Τι μείγμα πολιτικής να κάνεις σε μια χώρα

 που χρωστάει τα μαλλιοκέφαλά της; 

Έρχονται τα παιδιά του Χάρβαρντ,

 που οι φάτσες τους μοιάζουν περισσότερο

 να έχουν τελειώσει το Χάλβα-ρντ, όλα αυτά

 τα καλομαθημένα που έμαθαν

 να βρίζουν τους αυτοδημιούργητους, 

και απαιτούν με θράσος, αλαζονεία, με μίσος 

στα πρόσωπα τους, με αυτά τα πρόσωπα 

τα αλλοιωμένα από τα πούπουλα

 και τα μαξιλάρια, έρχονται και θέλουν 

να γίνουν τα νέα αφεντικά της χώρας. 

Αυτές οι μούρες, σαν τα πατημένα αχλάδια,

 έρχονται να υποσχεθούν ότι θα δώσουν

 στους Έλληνες πίσω την ζωή που τους πήραν.

Γιατί ξέρουν ότι τα αυτιά ζουν με ωραίες λέξεις. 

Ξέρουν ότι η σανίδα του απελπισμένου 

λέγεται ελπίδα. 


Όμως και η ελπίδα έχει πετάξει κι αυτή

 με αεροπλάνο άγνωστο για που. 

Η ελπίδα μετανάστευσε.


Όλα μοιάζουν σκαλωμένα.


Και η τελευταία πράξη απόγνωσης 

των νέων είναι που τρέχουν

να αποποιηθούν τα σπίτια των γονιών τους.


Μια λέξη ακούγεται σε όλη την Ελλάδα.

Αποποιούμαι.

Χιλιάδες νέα παιδιά δεν θέλουν

 να κληρονομήσουν τα σπίτια των γονιών τους.

 Γιατί σε μια βραδιά ο Βενιζέλος τα πήρε

 και τα χάρισε στους δανειστές. 

Ξεσπίτωσε τους Έλληνες 

μ' αυτόν τον καταραμένο ΕΝΦΙΑ.

Τη μεγαλύτερη από τις συμφορές. 

Τις άπειρες και τις συνεχιζόμενες. 

Έβγαλε ο πατέρας λεφτά κάποια στιγμή

 στη ζωή του, σε άλλες εποχές, 

έρχεται σήμερα το παιδί άνεργο 

στην χειρότερη, με 400 € στην καλύτερη, 

και με 1000 € αν είσαι καλοπληρωμένος,

 να πληρώσει με τα λεφτά αυτά νοίκι ξανά 

στο σπίτι που έζησε και μεγάλωσε.


Αποποιούμαι της ζωής μου, της μνήμης μου, 

του πατρικού μου σπιτιού, 

αποποιούμαι του μέλλοντος μου.


Οι Γερμανοί σφυρίζουν αδιάφορα.

Θα το λέω και το ξαναλέω γνωρίζοντας το κόστος. 

Θα αμολήσουν και πάλι τους άπειρους 

εντεταλμένους τους, 

διότι ους η Siemens συνέζευξεν ...


Αυτό το άτομο που λέγεται Σόιμπλε είναι ό,τι

 χειρότερο έχει βγάλει ο 21ος αιώνας στην Ευρώπη.

 Οι ακροδεξιοί είναι μπροστά του αθώες παιδούλες. 

Το βλέπεις το μίσος που έχει φωλιάσει 

στο πρόσωπο του το αγέλαστο.

 Διακρίνεις το βαθύ μίσος που τρέφει για τη χώρα μας. 

Αλήθεια δεν θέλει να ζήσουμε παρά μόνο

 όπως γουστάρει αυτός, 

ο κυρίαρχος ο ΕΥΡΩΠΑΡΧΗΣ.


Όμως τέρμα πια οι υπομονές.

Δεν μπορούν να ανθίσουν πια στο σαπισμένο χώμα. 

Το χρέος αυτό δεν είναι βιώσιμο.

 Ο βίος αυτός είναι αβίωτος. 

Να καταργηθεί και όχι να μειωθεί

 ούτε να αλλάξει με άλλο νόμο ο ΕΝΦΙΑ. 

Τα σπίτια να γυρίσουν στους Έλληνες. 

Οι Έλληνες να γυρίσουν στα σπίτια τους. 

Να σταματήσουν οι εμπαιγμοί δεξιόθεν και αριστερόθεν.


Να μπει ένα τέλος.

Να σταματήσει να ακούγεται η λέξη αποποιούμαι.


Γιατί αυτός που αποποιείται το σπίτι του 

εύκολα θα αποποιηθεί 

και το μεγάλο του σπίτι που είναι η Ευρώπη.


Η Ευρώπη διαλύεται.

Ένα - ένα τα κομμάτια σπάνε.

Βουλιάζουν όλοι στη φτώχια

 για να καλοπερνάει η Γερμανία.


Τι μας συνδέει με την Ευρώπη;

Ένα κοινό νόμισμα που σε μας

 δεν έχει κανένα αντίκρισμα.

Ένα νόμισμα που μας το δίνουν

 και μας το ξαναπαίρνουν πίσω.

Σα να μας κάνουν πλάκα.


Δεν υπάρχει μια ίδια, μια παρεμφερής ζωή.

Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο.


Και η λέξη αποποιούμαι είναι

 η μεγάλη φωτιά που θα τα κάψει όλα.

Δεν θ' αφήσει τίποτα όρθιο. 

Ανάγκη να σώσουμε τις μνήμες μας.


Υ.Γ.: Αναφέρθηκε ο κύριος Μητσοτάκης, 

στη Βουλή, στο πρόσωπο μου δείχνοντας

 την ενόχληση του για την παρουσία μου 

στην ιδιωτική τηλεόραση.

Εξαιρώντας με από το σύνολο,

 στην πραγματικότητα εξέθεσε το σύνολο. 

Είπε δηλαδή ότι όλοι οι άλλοι τον υπηρετούν

 κι εγώ ακόμα απροσκύνητος.

Παρά τις απειλές κύριε Μητσοτάκη.


Αχ! Κύριε Μητσοτάκη στη χώρα αυτή

 γεννήθηκε ο Αριστοφάνης.

Δεν τον μάθατε στο Χάρβαρντ, αλλά είναι

 στη φύση του Έλληνα η σάτιρα 

και είναι στη φύση 

του ανήμπορου πολιτικού να βρίζει 

όποιον του βάζει αληθινό καθρέφτη 

μπροστά στα μούτρα του.


Με συγχωρείτε που είμαι ο μόνος 

που απέμεινα να σας ενοχλώ ακόμα.

Ίσως στο επόμενο ΚΕΕΛΠΝΟ

 να με εντάξετε και μένα μέσα να ησυχάσετε!!!

altsantiri.gr

ΠΗΓΗ

Δικό μας σχόλιο:

Επίκληση στον Αριστοφάνη κύριε Λαζόπουλε;

Πολύ καλά τα λέτε αλλά ούτε μια λέξη αυτοκριτικής

δεν είδα στο κείμενό σας.

Ένα συγγνώμη για τον σωτήρα που πείσατε

 πολύ κόσμο να εμπιστευτεί.

Ναι, ο δικός σας σωτήρας δεν ήταν του Χάρβαρντ

ούτε φορούσε γραβάτα αλλά.......ήταν κι αυτός σωτήρας.

Κύριε Λαζόπουλε και με την ευκαιρία.

Όμορφη η καραμέλα-άλλοθι του Αριστοφάνη

αλλά στις Νεφέλες ότι έγραψε για τον Σωκράτη...

.....τελικά σχεδόν όλα χρησιμοποιήθηκαν

 στο κατηγορητήριο που τον οδήγησε στον θάνατο

 για χάρη της σάτιρας ή της δημοκρατίας;

.................................................. ....


έγραψε ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Πιστεύετε ότι το 'βαλε το χεράκι του, τελικά, 

ο Αριστοφάνης στο τέλος του Σωκράτη;


«Εκείνο που ξέρω είναι πως ο Σωκράτης,

στην Απολογία του, λέει ότι δεν φοβάται 

τόσο τους κατήγορους και τις κατηγορίες τους 

όσο φοβάται τον κωμωδιογράφο, που τον διέσυρε 

στη συνείδηση των συμπολιτών του.

Αν σκεφθείτε ότι ανάμεσα στη δίκη 

και στις "Νεφέλες" μεσολαβεί

ένα τέταρτο του αιώνα, μπορείτε να υπολογίσετε 

το βάρος της ζημιάς που ο Σωκράτης θεωρεί

 ότι του έκανε ο Αριστοφάνης».

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=149740


Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Τι είναι αυτό το φως που βλέπουμε στο βάθος του τούνελ;

netoTOYNEL FOS.jpg

NETOtrainoTOYNEL FOS.jpg

netoΤΡΑΙΝΟ_7721.jpg



Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Προκλητικά μας γνέφουνε και σα να προσκαλούνε.

leibadiths.jpg

Ο ουρανός σα θάλασσα απλώνεται μπροστά μας

και τ' άστρα είναι σα νησιά τις νύχτες με τα φώτα.

Προκλητικά μας γνέφουνε και σα να προσκαλούνε

τον άνθρωπο που κάποτε ίσως τα εποικίσει.


Σα ναυαγός αισθάνομαι χαμένος μες το σύμπαν

και σκέφτομαι ότι μπορεί να μην ήταν απ' τη Γη

ξέμειναν ίσως ναυαγοί, σε τούτον τον πλανήτη

εκατομμύρια χρόνια πριν, κάποιοι άνθρωποι εδώ.


Οι άνθρωποι ανέκαθεν κοιτούσανε τ'  αστέρια.

Ακόμη και το μέλλον τους πίστευαν θα τους πούνε.

                                       Πάν Καρτσωνάκης

81450934 (1).jpg


Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

....για να ξορκίζεις το κακό να μη σε καταβάλει.

78119111.jpg

Να τραγουδάς αν το μπορείς τη θλίψη σου να διώχνεις

για να ξορκίζεις το κακό να μη σε καταβάλει.

Την ατυχία να γλεντάς στη σκέψη μόνο ότι

τα πράγματα χειρότερα μπορεί και να 'ταν ίσως.


Σκέψου μονάχα τη ζωή που κάθε μέρα φεύγει

πως όλα είναι μάταια σα σύννεφα που φεύγουν.

Κι όσοι προσπάθησαν εδώ κι έγιναν σπουδαίοι

με πλούτο που συγκέντρωναν, είχαν το ίδιο τέλος.


Ο χρόνος φεύγει σα νερό σε ποταμό μεγάλο

που δείχνει να 'ναι στάσιμο μα συνεχώς κυλάει.

                                  Πάν Καρτσωνάκης

35772421.jpg


Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Επιτέλους, τιμητική εκδήλωση για τον Κώστα Νταμαδάκη ή (Καρεκλά)!!!!

KARAGIOZOPAIKTHS o ΚΑΡΕΚΛΑΣ.jpg

Τιμητική εκδήλωση ετοιμάζει 

ο Δήμος για τον (Καρεκλά)

Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού

 θεάτρου Σκιών. Και μόνο το γεγονός ότι κατάφερνε 

να παίζει συνεχώς, για πενήντα και βάλε χρόνια,

 σε μια δύσκολη καραγκιοζομάνα πιάτσα

 σαν το Λουτράκι, έλεγε πολλά..

 (Κ.Τσίπηρας)  


Από τις πληροφορίες που έχουμε

ο Δήμος Λουτρακίου Περαχώρας Αγίων Θεοδώρων

ετοιμάζει μια τιμητική εκδήλωση 

για τον  Κώστα  Νταμαδάκης η (Καρεκλά) 

στο γνωστό θεατράκι επί της οδού Αλκυονίδων 

όπου  ο Τάσος Γεωργίου

 και ο Χάρης Μπιλλίνης δίνουν καθημερινά

 παραστάσεις. 

Η εκδήλωση  απ΄ ότι μας είπε

 ο Αντιδήμαρχος Αθλητισμού - Πολιτισμού - Τουρισμού 

θα γίνει σύντομα και θα εκδοθεί 

δελτίο τύπου για πλήρη ενημέρωση.

ΠΗΓΗ

Δικό μας σχόλιο:

Να διορθώσω τον αρθρογράφο δίνοντάς του

 την πληροφορία ότι ο Καρεκλάς είχε και στην πόλη 

της Κορίνθου  θέατρο σκιών και συγκεκριμένα 

εγώ το θυμάμαι σε μια αυλή 

λίγο πριν από την περιοχή 

που σήμερα είναι το Δεσποτικό της πόλης μας 

επί της σημερινής οδού ΠΥΛΑΡΙΝΟΥ  

και συγκεκριμένα λίγο πριν την γωνία 

που υπάρχει το ΜΠΙΣΤΡΟ.

Εκείνο που θυμάμαι είναι οι καταπληκτικότερες 

φιγούρες που έχω δει ποτέ σε όλη τη ζωή μου.

Σε ότι αφορά τα υπόλοιπα και ακόμη 

και παράσταση από τον Ευγένιο Σπαθάρη που έίδα

ως φοιτητής....δεν εντυπωσιάστηκα έτσι.

Φυσικά αυτό είναι η προσωπική μου άποψη

και δεν μειώνει την αξία του

 ενός απέναντι στον άλλον.

Το γεγονός ότι ο Καρεκλάς επέλεξε την επαρχία

και όχι την πρωτεύουσα

 σε ένα Αθηνοκεντρικό κράτος

πολύ πιθανόν να έπαιξε καθοριστικό ρόλο.

Προσωπικά πιστεύω ότι άργησαν

 πάρα πολύ να τον τιμήσουν.


Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Ένα λαβράκι που αποφάσισε να αυτοκτονήσει!

NET lA_5803.jpg

Ένα λαβράκι που αποφάσισε να αυτοκτονήσει

ή κάποιο μεγάλο ψάρι το κυνηγούσε

 και πετάχτηκε έξω από το νερό!


Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

Οι Έλληνες απ την αρχή, τους μυθικούς μας χρόνους...

NETO20748221.jpg

Σαν μάγισσα η θάλασσα ασκεί μια γοητεία 

και ξελογιάζει εντελώς κάποιους απ τους ανθρώπους.

Είναι μια χώρα μόνη της  κιόσοι την αγάπησαν 

δεν την αλλάζουν με καμιά άλλη, του κόσμου, χώρα.


Οι Έλληνες απ την αρχή, τους μυθικούς μας χρόνους

η σχέση μας με θάλασσα υπήρξε ....ερωτική.

Καθόρισε τον ρόλο μας σ όλη την ιστορία.

Ακόμη και στις μέρες, η θάλασσα μας σώζει.


Γοργόνας γάλα βύζαξε, ο Έλληνας, στην κούνια

γι αυτό και με τη θάλασσα έχει αυτή τη σχέση.

                                        Πάν Καρτσωνάκης

NETO23050517 (1).jpg

Profile

kartson Pan kARTson
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
Το προφίλ μου

Ημερολόγιο

Δεκέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
       

Αρχείο θεμάτων

Powered by pathfinder blogs