Η καλύτερη διαφήμιση για τη χώρα μας
μπορει να γίνει με ενα βίντεο;
Η απάντηση είναι ναι!
Και μάλιστα με κόστος
που δεν ξεπερνά τα 25€!
Σωστα διαβάσατε.
Έλληνες φοιτητές που ζουν στο εξωτερικο
δημιούργησαν ενα διαφημιστικό σποτ
που δείχνει την καλη πλευρά της χώρας μας.
Δείτε το:
Πριν από ένα μήνα δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική
έκδοση της τουρκικής εφημερίδας Μιλιέτ ένας χάρτης
με την Τουρκία όπως την ονειρεύεται το Συμβούλιο
Ασφαλείας της γειτονικής χώρας.
Στον χάρτη αυτόν η Τουρκία φτάνει μέχρι
την Θεσσαλονίκη και περιλαμβάνει τα νησιά
του Ανατολικού Αιγαίου και ολόκληρη την Κύπρο.
Το δημοσίευμα έτυχε της αντίδρασης
της βουλγαρικής κυβέρνησης, όχι όμως της ελληνικής.
Είναι σαφές ότι οι φίλοι μας από την άλλη πλευρά
του Αιγαίου βλέπουν την κρίση στην Ελλάδα
ως ιστορική ευκαιρία για να πετύχουν τα σχέδιά τους.
Η Μιλιέτ και η Χουριέτ έχουν πολλές φορές
στο παρελθόν εκφράσει τις θέσεις του στρατιωτικού
και οικονομικού κατεστημένου της Τουρκίας.
Σήμερα ασχολούνται συνεχώς (και δικαίως)
με την άσχημη θέση που έχουν περιέλθει
η Ελλάδα και η Κύπρος.
Οι υπερπατριώτες που υπερασπίζονται με θέρμη
την προοπτική να πετάξουμε τους τροϊκανούς
στην θάλασσα, θα έχουν, ελπίζουμε, μία καλή
πρόταση για να λυθεί ο γρίφος «Τουρκία».
Η έξοδος της χώρας από το ευρώ και την Ε.Ε
δεν νομίζουμε, πάντως, να είναι
η καλύτερη δυνατή επιλογή.
Η γερμανική Ευρώπη δεν έχει μέχρι σήμερα
βοηθήσει στο ελάχιστο στην υπόθεση των συνόρων
της Ε.Ε με την Τουρκία, αλλά μία επίθεση
σε ελληνικό έδαφος θα έχει απίστευτο
πολιτικό κόστος για την Γερμανία.
Εκτός κι αν εμείς διαλέξουμε μόνοι μας την πόρτα
της εξόδου, αν αποφασίσουμε για άλλη μία φορά
στην πορεία των αιώνων να βγάλουμε μόνοι μας
τα μάτια μας. Η άσχημη οικονομική κατάσταση
στην οποία έχουμε περιέλθει ήταν ένα ατόπημα
της δικής μας γενιάς σε βάρος της χώρας
και των μελλοντικών γενεών. Δεν συνωμότησαν
οι εχθροί μας σε βάρος μας, όσο κι αν αυτή
ειδικά η θεωρία βρίσκει ευήκοα ώτα στην κοινωνία.
Η σημερινή μας αδυναμία, όμως, αποτελεί
μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για όσους θα ήθελαν
να μας δουν στο χώμα, πεσμένους και αδύναμους
να διεκδικήσουμε τα ιστορικά και εθνικά μας δίκαια.
Κάποιοι υποστήριξαν στην αρχή της κρίσης ότι
δεν χρειαζόμαστε ένοπλες δυνάμεις.
Η δημοσίευση τέτοιων χαρτών αποδεικνύει
το ακριβώς αντίθετο. Ίσως θα ήθελαν να πουν ότι
η Ευρώπη δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Σε αυτό έχουν απόλυτο δίκιο! Δεν είναι δυνατόν
να εγκαλεί κάποιος την Ελλάδα για τις μεγάλες
αμυντικές δαπάνες των τελευταίων δεκαετιών
και από την άλλη να σφυρίζει αδιάφορα όταν τίθεται
θέμα με την επιθετικότητα της Τουρκίας.
Δεν είναι μόνο ο χάρτης. Ο πολύς κ. Νταβούτογλου
έθεσε εμμέσως πλην σαφώς μέσα στην τουρκική
Βουλή θέμα για τα νησιά Οινούσσες, Φίμενα,
Φούρνους, Αγαθονήσι, Αρκοί, Φαρμακονήσι,
Καλόλημνο, Ψέριμο, Γυαλί, Λέβιθα και Κίναρο.
Πάλι καλά! Προς το παρόν μας αφήνει
με τα μεγάλα νησιά!
Είναι επικίνδυνο να αποδεχόμαστε με αδιαφορία
την απαίτηση της τρόικας να έχουμε Ένοπλες
Δυνάμεις που ίσως ταιριάζουν στην Ιρλανδία.
Οι Ιρλανδοί δεν κινδυνεύουν από τους Τούρκους.
Οι Έλληνες, ναι! Έχουμε, λοιπόν, κάθε λόγο
και να ανησυχούμε και να πιστεύουμε ότι
από την στιγμή που βρισκόμαστε σε προφανή
οικονομική αδυναμία ανοίγουμε την όρεξη
όσων θα ήθελαν την ήττα της Ελλάδας.
Η ουσιαστική απάντηση σε ανάλογα σχέδια
είναι η ισχυροποίηση της χώρας, κάτι που ξεκινάει
μέσα από την Οικονομία και από την θέση
των ελληνικών επιχειρήσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Είναι απολύτως κατανοητό, για παράδειγμα,
τι εξυπηρετούν όσοι επιθυμούν την αποψίλωση
των ελληνικών τραπεζών και τον αφελληνισμό τους!
Αρκεί να έχουμε υπόψη μας
τι πραγματικά σημαίνει αυτό!
Μπορεί να το υποστηρίζουν δήθεν
για να προασπιστούν τα συμφέροντα
των δοκιμαζόμενων Ελλήνων
σε βάρος των... τραπεζιτών,
αλλά κρίνοντας εκ του αποτελέσματος,
εξυπηρετούν πλήρως άλλα σχέδια...
Δεν θεωρούμε, επίσης, τυχαίο το γεγονός ότι
διάφοροι κύκλοι στην Ευρώπη βρίσκουν τώρα
την ευκαιρία να συζητήσουν το θέμα της τιμωρίας
της Ελλάδας και της Κύπρου
με την έξοδό μας από το ευρώ.
Η χρονική σύμπτωση κάνει την ιστορία αυτή
ξεδιάντροπή! Ξέρουμε ότι κάποιοι θα προσπεράσουν
αυτή την προειδοποίηση, πιστεύοντας ότι πρόκειται
για ένα «παιγνίδι» που στόχο έχει να μας πείσει
να πάρουμε τον άλφα και όχι την βήτα δρόμο.
Κάτι ανάλογο έλεγαν φίλοι κι όταν
δημοσιευόντουσαν προειδοποιήσεις
για την «επιχείρηση Βαριοπούλα».
Σήμερα δεν πρέπει να έχουν την ίδια άποψη.
Ελπίζουμε να μην κατηγορούμε και πάλι
στο μέλλον τους εαυτούς μας, ότι σε τόσο
δύσκολους καιρούς φερθήκαμε με απερισκεψία...
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@capital.gr
Δικό μας σχόλιο:
Ο χάρτης που συνοδεύει
την εγγραφή, δεν είναι φυσικά άλλος
από τον χάρτη της μεγάλης Ελλάδος
που οραματίστηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος
και δεν έγινε πραγματικότητα
κυρίως λόγω της εμμονής των αντιπάλων
του Βενιζέλου και νικητών των εκλογών
με το σύνθημα "Οίκαδε" με το οποίο
εξαπάτησαν τους ψηφοφόρους
να επαναφέρουν στην Ελλάδα τον εξόριστο
Γερμανόφιλο Βασιλιά που ήταν "κόκκινο πανί"
για τους συμμάχους μας
που φυσικά το συμφέρον τους
έπαψε να ταυτίζεται με το συμφέρον της Ελλάδος.
Λογικά λοιπόν έπαψαν να θέλουν
μια μεγάλη Ελλάδα
που στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο
θα ήταν με το πλευρό των Γερμανών
ή θα έμενε ουδέτερη.
Τις φωτογραφίες αυτές
μας τις έστειλε αναγνώστης μας
με την ερώτηση του τίτλου μας:
Μα καλά,
είναι αυτοί ποδηλατόδρομοι;
Όπως μας εξηγεί στο κείμενο,
που ακολουθεί,
η λειτουργικότητα των ποδηλατοδρόμων,
της πόλης μας, ακυρώνεται καθημερινά
από ασυνείδητους συμπολίτες μας
αλλά και τον όχι αποτελεσματικό έλεγχο.
Δυστυχώς θα πρέπει όλοι μας
να δείχνουμε καθημερινά
το κοινωνικό μας πρόσωπο
και να μην περιμένουμε την αστυνόμευση.
Κάποτε θα πρέπει να πετάξουμε το:
"όπως με βολεύει"
και να γίνουμε καλύτεροι πολίτες.
Αν αυτός ο βανδαλισμός, σε κοινή μάλιστα θέα
και σε τόσο κεντρικό σημείο της πόλης είχε γίνει
για το σύμβολο μιας, για παράδειγμα,
ποδοσφαιρικής ομάδας η αντίδραση
και η πίεση για άμεση αποκατάσταση
του αίσχους
θα ήταν απείρως μεγαλύτερη
και για να μην πω ότι
πολύ δύσκολο να το τολμούσαν κάποιοι
επίδοξοι καλλιτέχνες αυτό το "ρίσκο".
Φωτογραφία: 20-04- 2013
Έλα όμως που και η βροχή
είναι απαραίτητη.
30 του Μάρτη το 1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης
μαζί με τους συντρόφους τους Καλούμενο,
Αργυριάδη και Μπάτση εκτελούνται στο Γουδί.
Στις 15 Φεβρουαρίου 1952, στο δεύτερο μέρος
της πολύκροτης δίκης, ο Μπελογιάννης ενώπιον
του Διαρκούς Στρατοδικείου Αθηνών, αντικρούει
όλες τις κατηγορίες περί κατασκοπείας.
Όλες οι προσπάθειες και οι διεθνείς πιέσεις
για απόδοση χάριτος στον Μπελογιάννη
απέβησαν άκαρπες.
Στις 30 Μαρτίου ο βασιλικός επίτροπος
συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει
στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη
και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος απορρίφθηκε
και στις 4:12 π.μ., ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελείται
μαζί με τους συντρόφους του στο Γουδί.
Τα άσχημα μαντάτα ταξιδεύουν γρήγορα μέχρι
το στρατόπεδο συγκέντρωσης πολιτικών
κρατουμένωνστον Αϊ Στράτη όπου ζει εξόριστος
ο κορυφαίος ποιητής του λαού μας Γιάννης Ρίτσος.
Την ίδια μέρα της εκτέλεσης θα γράψει
το ποίημα «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο».
Άρμεγε, με τα μάτια του, το φως της οικουμένης.
Αυτός ο στίχος του ποιητή έρχεται και ξανάρχεται
στο μυαλό μου κάθε φορά που κοιτάζω
τη φωτογραφία, με την οποία πέρασε
στην αθανασία ο Νίκος Μπελογιάννης, γαρύφαλλο.
Ο Νίκος Μπελογιάννης σε αφίσα .........
......σε δρόμο της Αθήνας 1976.
Μια φωτογραφία, του Κώστα Μεγαλοκονόμου,
από τις πολλές που τράβηξαν οι φωτορεπόρτερ
της εποχής σε κάποιο από τα διαλείμματα της δίκης.
Μια φωτογραφία που έμελλε να γίνει η εικόνα του,
πάνω στο διαβατήριο, για την αιωνιότητα.
Ήταν μια στιγμή, μετά το πέρας της απολογίας του
στην πρώτη δίκη, που κάποια από τις γυναίκες
που κάθονταν μαζί του στο ειδώλιο,
του πρόσφερε ένα γαρύφαλλο.
Ένα κίτρινο γαρύφαλλο πολύ πιθανόν
από τη σύντροφό του Έλλη Ιωαννίδου,
και το οποίο πράγματι βάφτηκε κόκκινο αργότερα.
Μια φωτογραφία που έκανε το γύρο του κόσμου,
μια φωτογραφία που ενέπνευσε
στον Πάμπλο Πικάσο
το σκίτσο, ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο.
Ένα σκίτσο και μία φωτογραφία που έγιναν
πρωτοσέλιδα, αφίσα αλλά και παντιέρα.
Ο Νίκος Μπελογιάννης καταδικάστηκε
σε θάνατο επί εσχάτη προδοσία,
αλλά η εκτέλεσή του θύμιζε δολοφονία.
Ο Μπελογιάννης έπεσε θύμα της λογικής
του χλοοτάπητα πως ότι ξεχωρίζει κόβεται.
Από την γέννησή του, προς το τέλος του 1915
στην Αμαλιάδα μέχρι και την τελευταία του αναπνοή,
ξεχώρισε σαν μπροστάρης και ηγετική μορφή
και σαν ο άνθρωπος που έχει ιδέες και αγωνίζεται
με συνέπεια για αυτές.
Κάποιοι όμως δεν άντεχαν την μυθοποίηση
που του πρόσφεραν τελικά, κάνοντάς
τον παγκόσμια γνωστό σύμβολο.
Εκτελέστηκε στο Γουδί, ημέρα Κυριακή
30 του Μάρτη το 1952(την Κυριακή,
ούτε οι Γερμανοί στην Κατοχή
δεν εκτελούσαν μελλοθανάτους)
στις 4 και 12 και πριν ακόμα ξημερώσει, με φώτα
από προβολείς αυτοκινήτων,
μαζί με τους συντρόφους του Καλούμενο,
Αργυριάδη και Μπάτση.
Ο εξόριστος τότε, στον Αη Στράτη, ποιητής
Γιάννης Ρίτσος έγραψε ένα μεγάλο ποίημα
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ
που οι δυό του τελευταίοι στίχοι είναι:
Μ ένα γαρύφαλλο
ξεκλείδωσε όλη την αθανασία.
Μ ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο
για να μη νυχτώσει!
Κείμενο και φωτογραφία: Καρτσωνάκης Τάκης
Λέξη δεν είπε ο άνεμος
που ξενυχτά μαζί μου
όλη τη νύχτα έκλαιγε σα σκύλος στην αυλή μου.
Δεν άνοιξα την πόρτα μου φοβάμαι τα σκοτάδια
γι αυτό κοιμάμαι την αυγή
και ξενυχτώ τα βράδια.
Φωτογραφίες μας κοιτώ
που είχα ξεχασμένες
και προσπαθώ να θυμηθώ
που είναι τραβηγμένες.
Η νύχτα σπέρνει όνειρα που το σκοτάδι θρέφει
με σιγουριά χαμογελά, με τσαχπινιά μου γνέφει
κι όσο κοντεύει χαραυγή τόσο και αγριεύει.
Φορώντας τα στολίδια της σηκώνεται χορεύει.
Πάν Καρτσωνάκης
Τεμαχίσαμε τον χρόνο σε μικρά
πολύ μικρά κομματάκια
ώρες και δευτερόλεπτα
κι αυτά σε πολύ μικρότερα.
Τον πακετάραμε ύστερα
σε μέρες, μήνες και χρόνια
και νομίσαμε
ότι κάτι καταφέραμε.
Ουτοπία.
Στην πραγματικότητα
δεν καταφέραμε τίποτα.
Ο χρόνος,
κυρίαρχος του παιχνιδιού
εξακολουθεί
να μας βγάζει την γλώσσα του
περιπαικτικά.
Αρχή και τέλος
Άλφα και Ωμέγα
«Πατέρας» των πάντων.
Ο χρόνος,
εξακολουθεί να τρώει τα παιδιά του!
Πάν Καρτσωνάκης
We devided the time in small,
very small pieces
hours and seconds
and these pieces
into much smaller.
Then,we packed it
in days, months and years
and thought that
we managed something.
Utopia.
in fact,we did nothing.
Time is the master of the game.
It razzes and mokes us.
Start and finish.
Alpha and Omega.
"Father" of everything.
The time
keeps on eating its children!
Kartsonakis Pan
Αρχαίον Πνεύμ' αθάνατο, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού,
κατέβα, φανερώσου κι άστραψ' εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ' ουρανού.
Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι
στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή,
και με τ' αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε κι άξιο το κορμί.
Κάμποι, βουνά, και πέλαγα φέγγουν μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός,
και τρέχει στο ναό εδώ προσκυνητής σου,
Αρχαίον Πνεύμ' αθάνατο, κάθε λαός.
Κωστής Παλαμάς
Σαν σήμερα, 27-02-1943,
ο ποιητής
περνάει στην αθανασία.
Η κηδεία του έγινε την επομένη
και με την συμμετοχή
χιλιάδων Αθηναίων μετατράπηκε
σε μεγαλειώδη εκδήλωση
εθνικής αντίστασης,
παρά την ισχυρή παρουσία
των κατοχικών δυνάμεων.
Ο Άγγελος Σικελιανός απαγγέλλει
«Ηχήστε οι σάλπιγγες»
και ο λαός ψάλλει με ενθουσιασμό
τον Εθνικό Ύμνο.
Μα καλά, θα πρέπει πρώτα,
να σκοτωθεί κάποιος
για να την φτιάξουνε;
Μην ψάχνετε σε ποια πόλη
και σε ποιο δρόμο είναι.
Σε πάρα πολλές πόλεις
και σε πάρα πολλούς δρόμους
υπάρχει αυτό το φαινόμενο.
Δικό μας σχόλιο:
Αν μαντέψατε που είναι
να μην το μαρτυρήσετε
γιατί έτσι κι αλλιώς
δεν πρόκειται να συγκινηθούνε.
Pan kARTson
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
Το προφίλ μου
| Μάιος 2013 | ||||||
| Κ | Δ | Τ | Τ | Π | Π | Σ |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |